Κάθε χρόνο στις 9 Μαΐου, εορτάζει ο πολιούχος και προστάτης του Αγρινίου, ο Μεγαλομάρτυρας Άγιος Χριστόφορος. Πρόκειται για μία μεγάλη θρησκευτική γιορτή της πόλης, καθώς και για μία ημέρα βαθιά συνδεδεμένη με τη μνήμη, την ταυτότητα και την ιστορία του τόπου.
Ο Άγιος Χριστόφορος αποτελεί εδώ και αιώνες σημείο αναφοράς για τους Αγρινιώτες. Οι δύο επιβλητικοί ναοί του – ο παλαιός και ο νέος Άγιος Χριστόφορος – δεσπόζουν στην πόλη, ενώ η παρουσία του Αγίου είναι άρρηκτα δεμένη με τις αγωνίες, τις ελπίδες και την καθημερινότητα των ανθρώπων του Αγρινίου.
Σύμφωνα με την παράδοση, ο Άγιος ονομαζόταν αρχικά Ρέπροβος. Ήταν άνθρωπος με τεράστια σωματική δύναμη, ο οποίος αργότερα βαπτίστηκε χριστιανός και έλαβε το όνομα Χριστόφορος, δηλαδή «αυτός που φέρει τον Χριστό». Η πιο γνωστή διήγηση για τη ζωή του αναφέρει πως μετέφερε στους ώμους του ένα μικρό παιδί για να περάσει ένα ορμητικό ποτάμι, μόνο για να αντιληφθεί στη συνέχεια πως το παιδί ήταν ο ίδιος ο Χριστός.
Η σχέση του Αγρινίου με τον Άγιο Χριστόφορο χάνεται στα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Οι κάτοικοι του τότε Βραχωρίου επέλεξαν τον Άγιο ως προστάτη τους, συνδέοντάς τον κυρίως με την προστασία των καλλιεργειών από το χαλάζι. Το Αγρίνιο ήταν μια πόλη που ζούσε από τον καπνό και η καταστροφή της παραγωγής από μία δυνατή χαλαζόπτωση μπορούσε να σημάνει οικονομική καταστροφή για ολόκληρες οικογένειες.
Δεν είναι τυχαίο ότι ο πρώτος ναός του Αγίου χτίστηκε στην ανατολική πλευρά της πόλης. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, από εκεί έρχονταν τα επικίνδυνα σύννεφα και οι καταιγίδες που απειλούσαν τις καλλιέργειες. Έτσι, οι κάτοικοι πίστεψαν πως ο Άγιος θα στεκόταν φύλακας και προστάτης απέναντι στη συμφορά.
Ο παλαιότερος ναός του Αγίου Χριστοφόρου φαίνεται πως ιδρύθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα ως μετόχι της Μονής Προυσού. Ο σημερινός παλαιός ναός οικοδομήθηκε μεταξύ 1846 και 1849 πάνω στα ερείπια του αρχικού ναού, ενώ ο νέος, μεγαλοπρεπής ναός εγκαινιάστηκε το 1937, χάρη κυρίως στις προσπάθειες του αγαπητού ιερέα Απόστολου Φαφούτη, του γνωστού «Παπαποστόλη».
Η τιμή προς τον Άγιο Χριστόφορο υπήρξε τόσο μεγάλη, ώστε η ημέρα της εορτής του καθιερώθηκε επίσημα ως δημόσια αργία για το Αγρίνιο με Βασιλικό Διάταγμα το 1956. Είχαν προηγηθεί ήδη από τη δεκαετία του 1920 σχετικές συζητήσεις και αιτήματα, γεγονός που αποδεικνύει πόσο βαθιά ριζωμένη ήταν η παρουσία του Αγίου στη ζωή της πόλης.
Μέχρι σήμερα, η γιορτή του πολιούχου αποτελεί μία από τις σημαντικότερες στιγμές για το Αγρίνιο. Οι καμπάνες ηχούν από νωρίς, οι εκκλησίες γεμίζουν κόσμο και η πόλη μοιάζει να κινείται σε έναν διαφορετικό ρυθμό, πιο εσωτερικό και πιο συγκινητικό.
Για τους παλαιότερους, ο Άγιος Χριστόφορος είναι κομμάτι των παιδικών τους αναμνήσεων. Για τους νεότερους, παραμένει ένα ισχυρό σύμβολο πίστης και συνέχειας. Και για ολόκληρο το Αγρίνιο, είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένας πολιούχος: είναι ένα κομμάτι της ίδιας της ψυχής της πόλης.
