Μια σοβαρή καταγγελία για μειωτική και απαξιωτική συμπεριφορά απέναντι σε άτομα με αναπηρία στο ΔΑΚ Αγρινίου φέρνουν στο φως της δημοσιότητας αθλητές και συνοδοί ΑμεΑ, με επιστολή που απευθύνουν προς τον Δήμαρχο και το Δημοτικό Συμβούλιο Αγρινίου.
Στην επιστολή, η οποία συνυπογράφεται από όλους τους παριστάμενους στο συμβάν, περιγράφονται περιστατικά τα οποία, σύμφωνα με τους καταγγέλλοντες, συνιστούν κατάφωρη προσβολή της αξιοπρέπειας και της ισότιμης μεταχείρισης που δικαιούνται τα άτομα με αναπηρία.
Παράλληλα, τίθενται εύλογα ερωτήματα για τον τρόπο λειτουργίας του ΔΑΚ, για τον εσωτερικό κανονισμό και για τις ευθύνες των αρμοδίων απέναντι στις αρχές της συμπερίληψης και της ισονομίας.
Οι υπογράφοντες καλούν τον Δήμαρχο, ως πειθαρχικό προϊστάμενο των υπηρεσιών του Δήμου, να δώσει ξεκάθαρες απαντήσεις και να προβεί στις αναγκαίες θεσμικές παρεμβάσεις, ώστε να μην επαναληφθούν αντίστοιχα φαινόμενα.
Η επιστολή κοινοποιείται και σε μια σειρά θεσμικών φορέων, μεταξύ των οποίων όλες οι δημοτικές παρατάξεις του Αγρινίου, η ΕΑΟΜ-ΑμεΑ, ο Παναθηναϊκός ΑμεΑ, και η Ελληνική Αστυνομία.
Δημοσιεύουμε ολόκληρη την επιστολή, ώστε η κοινή γνώμη να έχει πλήρη εικόνα για το ζήτημα που θέτουν οι συμπολίτες μας.
Αγρίνιο, 12/09/2025
Από:
ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
Ανθυπαστυνόμος Υποδιεύθυνσης Ασφάλειας Αγρινίου- Διεύθυνση Αστυνομίας Ακαρνανίας
Αθλητής Μπότσια Παναθηναϊκού ΑμεΑ
Ανάπηρος πολίτης
Χειριστής αναπηρικού αμαξιδίου
Προς:
Κο Δήμαρχο Δήμου Αγρινίου
Κο Πρόεδρο Δ.Σ. Δήμου Αγρινίου
Δημοτικοί Σύμβουλοι Δήμου Αγρινίου
ΘΕΜΑ: Αίτημα ενημέρωσης για μειωτική συμπεριφορά και στάση σε συμπολίτες μας ΑμεΑ στο Δημοτικό Αθλητικό Κέντρο Αγρινίου
Κύριε Δήμαρχε,
Αγαπητοί δημοτικοί σύμβουλοι,
Ζητώ προκαταβολικά συγγνώμη που θα σας απασχολήσω για ένα θλιβερό γεγονός που έλαβε χώρα την Τρίτη 29η Ιουλίου 2025, αλλά το θεωρώ χρέος μου να σας το γνωστοποιήσω, χρέος απέναντι στα παιδιά μου που ήταν παρόντα, καθώς και στους συναθλητές μου, που ήταν αυτόπτες μάρτυρες του περιστατικού για το οποίο σας αναφέρω τα κατωτέρω:
α. Την Τρίτη 29 Ιουλίου 2025 και περί ώρα 10:00 π.μ., παρευρέθηκα στο κλειστό γήπεδο του ΔΑΚ Αγρινίου για προπόνηση, έχοντας προηγουμένως ενημερώσει προφορικά, λαμβάνοντας την έγκριση από τον αρμόδιο Αντιδήμαρχο, τον οποίο και ευχαριστώ θερμά για αυτό. Το αντικείμενο της παρουσίας μας τη συγκεκριμένη ημέρα και ώρα, ήταν η γνωριμία με το άθλημα που ενασχολούμαστε τα τελευταία χρόνια και η πρόθεση συμμετοχής σε αυτό, ενός νέου αθλητή με αναπηρία (με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ψυχική και σωματική του υγεία).
β. Μαζί μου ευρίσκετο ο συνοδός μου (αλλά και προσωπικός βοηθός του νέου αθλητή, κ. Σ.), ο κύριος Π. Π., ο συναθλητής μου στον Παναθηναϊκό ΑμεΑ Σ. Β. (με τη μητέρα του κα Χ. Λ., η οποία είναι και επίσημη βοηθός του στο άθλημα), καθώς και ο κύριος Σ. Σ., ο οποίος εξέφρασε την επιθυμία να γνωρίσει και να ενταχθεί στο άθλημα του Μπότσια. Επίσης, παρόντα και υπό την επίβλεψή μου, όπως λαμβάνει χώρα σε αντίστοιχες περιπτώσεις επισκέψεών μας σε χώρους αθλητισμού ή παιδότοπων, ήταν και τα δύο ανήλικα παιδιά μου ηλικίας 9 και 13 ετών, καθώς δεν υπήρχε δυνατότητα να παραμείνουν στο σπίτι, λόγω της εργασίας της συζύγου μου. Τα τέκνα μου συμμετείχαν στην προπόνησή μας και κατά τη διάρκεια των διαλειμμάτων αυτής, χρησιμοποιούσαν δική τους μπάλα μικρών διαστάσεων ρίχνοντας βολές στην μπασκέτα του χώρου προπόνησής μας.
γ. Λίγα λεπτά μετά την έναρξη της προπόνησης, εισήλθε στον χώρο η δημοτική υπάλληλος, η οποία με λίαν επιθετικό έως και απειλητικό ύφος, απευθύνθηκε προς εμάς, κατηγορώντας μας πως παραβιάζουμε τον κανονισμό, επειδή τα παιδιά μου βρίσκονταν στο κλειστό γυμναστήριο, τονίζοντας πως δεν επιβλέπει κανείς τα παιδιά. Της εξήγησα, ήρεμα και πολιτισμένα την κατάσταση, ότι δηλαδή βρίσκονταν υπό την άμεση και πλήρη επίβλεψή μου. Παράλληλα όμως θεώρησα την απάντησή της ως ειρωνική και ταπεινωτική προερχόμενη από έναν αρτιμελή πολίτη προς έναν συνάνθρωπό του ΑμεΑ, ο οποίος είναι και γονιός και λόγω της δεδομένης κινητικής κατάστασης του είναι ιδιαίτερα προστατευτικός τόσο στα τέκνα του αλλά και σε κάθε έκφανση της ίδιας του της ζωής. Η απάντησή της την οποία μπορείτε να την αξιολογήσετε και εσείς, ήταν η ακόλουθη: «Δεν μπορείς να τα επιβλέπεις και συγχρόνως να παίζεις.»
δ. Η ίδια υπάλληλος απαίτησε υπεύθυνη δήλωση Νόμου 105 (εννοούσε μάλλον τον ν.1599/86) από τη μητέρα του Σ. Β. για την ευθύνη της παρουσίας του παιδιού της, ο οποίος είναι 18 χρονών, ενώ απευθυνόμενη στον ενήλικο κύριο Σ. (39 ετών), απαίτησε επίσης υπεύθυνη δήλωση ότι εγώ, ως τρίτο πρόσωπο, θα ήμουν υπεύθυνος γι’ αυτόν…
Ειλικρινά απόρησα με αυτές τις απαιτήσεις και δη για ενήλικες, καθόσον δεν θυμάμαι όλα αυτά τα χρόνια ενασχολούμενος με το συγκεκριμένο άθλημα, να απαιτείται μία υπεύθυνη δήλωση για την άθληση, προπόνηση, συμμετοχή μου σε αγώνες. Να υποθέσω, λοιπόν, πως η συγκεκριμένη υπάλληλος, για να μην κατηγορηθεί για διακρίσεις και για κατηγοριοποιήσεις συνανθρώπων και συμπολιτών μας, έχει αντιστοίχως απαιτήσει τέτοιου είδους υπεύθυνες δηλώσεις και από ανήλικα τέκνα που αθλούνται ημερησίως στον χώρο αλλά και από ενήλικους, ακόμη και εάν είναι αρτιμελείς; Είναι γνωστό ότι τραυματισμοί εξάλλου στον αθλητισμό μπορούν να λάβουν χώρα σε όλους τους αθλητές κι εκφάνσεις της εξάσκησής τους, ακόμα και στην προπόνησή τους και φυσικά κανείς δεν θα ζητήσει ευθύνες από την αρμόδια υπεύθυνη του σταδίου, σε περίπτωση που – ο μη γένοιτο – συμβεί κάποιο ατυχές γεγονός… εκτός και εάν θεωρούμε ότι οι αθλητικές εγκαταστάσεις είναι κάκιστα συντηρημένες και επικίνδυνες, γεγονός όμως που δεν ισχύει για τον χώρο άθλησής μας.
Άλλωστε, είμαστε αθλητές που συμμετέχουμε σε πανελλήνια πρωταθλήματα, που εκπροσωπούμε πολύ μεγάλους συλλόγους της επικράτειας και ενίοτε τιμούμε τη φανέλα με το εθνόσημο εντός και εκτός συνόρων. Αν παρ’ όλα αυτά υπάρχει κάποια προβλεπόμενη διάταξη για το θέμα, που μας έχει διαφύγει και όντως το αθλητικό κέντρο που προπονούνται εκατοντάδες αθλητές, έχει συλλέξει από όλους αυτούς τις συγκεκριμένες υπεύθυνες δηλώσεις, ευχαρίστως να καταθέσουμε και τις δικές μας.
ε. Όλη αυτή η συμπεριφορά, που κατά την ταπεινή μου άποψη, ήταν απαξιωτική και άδικη προς το πρόσωπό μου, εκτυλίχθηκε μπροστά στα ανήλικα παιδιά μου, τα οποία τρομοκρατήθηκαν και κάθισαν σιωπηλά στην άκρη του αγωνιστικού χώρου αλλά και παρουσία συναθλητή μου στον Παναθηναϊκό και των συνοδών των ατόμων που προανέφερα. Αντιλαμβανόμενος τη σοβαρότητα και την ακατάλληλη συμπεριφορά, δήλωσα ότι μπορεί ελεύθερα να καλέσει την αστυνομία και πως αναλαμβάνω κάθε ευθύνη, αν θεωρεί ότι υπάρχει παράβαση αθλητικού κανονισμού. Ξεκαθάρισα πως δεν ζητώ χάρη, αλλά απαιτώ ισότιμη και αξιοπρεπή μεταχείριση. Μετά από αυτό, η υπάλληλος αποχώρησε.
στ. Στο σημείο αυτό, θεωρώ επίσης σημαντικό να αναφερθεί, χωρίς να σας κουράσω περαιτέρω, ότι δεν πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό. Θα σας αναφέρω το χαρακτηριστικότερο: Σε παλαιότερη περίσταση, πριν από το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα, όταν επισκέφθηκαν το Αγρίνιο ο προπονητής μου κ. Σ. Χ. και η συναθλήτριά μου κα. Φ. Μ. (χειρίστρια αναπηρικού αμαξιδίου), για να προπονηθούμε πριν το πανελλήνιο πρωτάθλημα και αφού μας είχε παραχωρηθεί το γήπεδο, είχα ενημερώσει την ίδια δημοτική υπάλληλο πως η συγκεκριμένη αθλήτρια θα χρειαστεί πρόσβαση με αυτοκίνητο στο εσωτερικό του χώρου για λόγους διευκόλυνσης. Ο διάλογος που έλαβε χώρα αλλά και η δημόσια απάντησή της ήταν πάλι, κατά την δική μου κρίση μα και άλλων παρισταμένων, βαθιά προσβλητική.
Σας αναφέρω τα λεχθέντα:
«Αυτή τι είναι; Κανονική;»
-Τι εννοείτε με τη λέξη κανονική;
«Είναι κανονική ρε παιδί μου, σαν εμένα; Περπατάει;»
ζ. Κατόπιν των ανωτέρω εκτιμώ πως εξάγονται αυτονόητα συμπεράσματα αναφορικά με τη συμπεριφορά της ως άνω κυρίας, καθώς όσο καλοπροαίρετος και αντικειμενικός κριτής να είναι κάποιος, δεν μπορεί παρά να μην χαρακτηρίσει τη συμπεριφορά αυτή ως απολύτως μειωτική και αντίθετη σε κάθε έννοια ισονομίας και συμπερίληψης.
η. Για το παραπάνω περιστατικό είχα ενημερώσει τηλεφωνικά τον αρμόδιο Αντιδήμαρχο, ο οποίος είχε δεσμευτεί πως θα επιληφθεί. Παρότι εκτιμώ την ευγενική του πρόθεση να επιλυθεί το πρόβλημα, θεωρώ πως για να μην πάρει περαιτέρω διαστάσεις προσωπικής αντιπαράθεσης και αντιπαλότητας, απαιτείται δημόσια και θεσμική παρέμβαση. Θα ήταν σκόπιμο να μην καλύπτουμε τέτοιες συμπεριφορές “κάτω από το χαλί”.
Κλείνοντας, απευθύνομαι στο σύνολο της δημοτικής αρχής και ερωτώ δημόσια:
- Όλα τα παιδιά που αθλούνται στο ΔΑΚ Αγρινίου συνοδεύονται από υπεύθυνες δηλώσεις ν.1599/86;
- Ποιος είναι ο εγκεκριμένος εσωτερικός κανονισμός λειτουργίας του σταδίου;
- Ποιος ελέγχει τη συμμόρφωση των υπευθύνων με τις αρχές ισότητας, προσβασιμότητας και αξιοπρέπειας προς τα ΑμεΑ;
Η αξιοπρέπεια, η ασφάλεια και η ίση μεταχείριση των ανθρώπων με αναπηρία ΔΕΝ είναι διαπραγματεύσιμα.
Οφείλουμε όλοι να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων.
Για αυτό το λόγο αξιότιμε κύριε Δήμαρχε, ως πειθαρχικός προϊστάμενος των υπηρεσιών του Δήμου, των νομικών προσώπων και των υπαλλήλων που υπηρετούν σε αυτόν, αναμένω να πράξετε τα δέοντα σύμφωνα με το νόμο, καθώς και την απάντησή σας στο συγκεκριμένο αίτημα.
Η παρούσα αναφορά επιθυμώ και θα επιδιώξω να κοινοποιηθεί σε όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, συμπεριλαμβανομένων:
Όλων των δημοτικών παρατάξεων και του Δημοτικού Συμβουλίου Αγρινίου
Της ΕΑΟΜ-ΑμεΑ
Της Ελληνικής Παραολυμπιακής Επιτροπής
Του Παναθηναϊκού ΑμεΑ
Του Υπουργείου Εργασίας & Κοινωνικών Υποθέσεων (Διεύθυνση ΑμεΑ)
Της Ελληνικής Αστυνομίας – Υποδιεύθυνση Ασφαλείας Ακαρνανίας -Διεύθυνση Αστυνομίας Ακαρνανίας
Το παρόν αίτημα συντάχθηκε με τη σύμφωνη γνώμη όλων των παρόντων στο περιστατικό της 29ης Ιουλίου, τα ονόματα των οποίων παρατίθενται κατωτέρω.
Με εκτίμηση, Σταμούλης Νίκος
Συμφωνούν και συνυπογράφουν (παρόντες στο περιστατικό) :
Λ. Χ.
Π. Π.
Σ. Σ.
Β. Σ. (Αντ’αυτού Λ. Χ.)
