Με αίσθημα βαθιάς τιμής και ευθύνης, ο γλύπτης Ευάγγελος Τύμπας αναλαμβάνει να αποτυπώσει τη μορφή της θρυλικής Κυράς της Ρω, Δέσποινας Αχλαδιώτη. Μέσα από τη συνέντευξη που παραχώρησε στο mahitisnews.gr και στον Νικόλαο Κανή, μιλά για το βάρος της ιστορικής μνήμης, τον συμβολισμό του έργου και τη δύναμη μιας σιωπηλής, καθημερινής πράξης που έγινε διαχρονικό σύμβολο πίστης και πατριωτισμού.
- Κύριε Τύμπα αποτελεί ύψιστη τιμή για εσάς, η μεταξύ κορυφαίων και καταξιωμένων καλλιτεχνών επιλογή σας, για την φιλοτέχνηση του ανδριάντα της αείμνηστης Δέσποινας Αχλαδιώτη, της Κυράς της Ρω επί το λαϊκότερον. Τι σημαίνει για εσάς η ανάθεση ενός τόσου σημαντικού έργου;
Η ανάθεση ενός τέτοιου έργου δεν αποτελεί απλώς μία επαγγελματική πρόκληση για μένα, αλλά ύψιστη τιμή και μεγάλη ευθύνη. Όταν καλείσαι να φιλοτεχνήσεις μια προσωπικότητα όπως η θρυλική Κυρά της Ρω, δεν δημιουργείς απλώς ένα γλυπτό, προσπαθείς να μεταφέρεις την ιστορική μνήμη, και το συναίσθημα στο σήμερα. Για μένα, είναι μία στιγμή ταπεινότητας απέναντι σε αυτό τον ζωντανό θρύλο που καλούμαι να αποτυπώσω.
Νιώθω ότι βάζω κι εγώ το δικό μου λιθαράκι στη διατήρηση της συλλογικής μας μνήμης. Κάθε λεπτομέρεια του έργου έχει μεγάλη σημασία για μένα, γιατί δεν αφορά μόνο την αισθητική, αλλά και τον σεβασμό προς το πρόσωπο και όσα συμβολίζει για το Έθνος μας. Είναι σίγουρα μια ύψιστη τιμή, αλλά ταυτόχρονα και ένα ιερό χρέος απέναντι στην ιστορία μου, απέναντι σε όλους τους Έλληνες.
- Η γυναίκα αυτή, μόνη της, στη Ρω ύψωνε την Ελληνική Σημαία κάθε μέρα για 40 χρόνια. Τι αισθήματα σας δημιουργεί αυτή η ύψιστη Εθνική πράξη;
Η πράξη αυτή με συγκινεί από παιδί που άκουγα την ιστορία της, με γεμίζει με βαθύ σεβασμό και Εθνική υπερηφάνεια.
Το να υψώνεις για σαράντα ολόκληρα χρόνια την Ελληνική Σημαία, και να ζείς μόνος σου σε μια έρημη βραχονησίδα, μόλις μια ανάσα από τα τουρκικά παράλια, χρειάζεται να έχεις μεγαλείο ψυχής, αγάπη αληθινή στην Πατρίδα, και πίστη πραγματική στον Θεό.
Ως άνθρωπος και ως καλλιτέχνης, νιώθω δέος μπροστά σε αυτή τη σταθερότητα και τη δύναμη ψυχής της θρυλικής Κυράς της Ρω. Είναι μια υπενθύμιση ότι ο ηρωισμός δεν εκδηλώνεται πάντα μέσα από μεγάλες, θεαματικές πράξεις, αλλά μέσα από σιωπηλή αφοσίωση και αγάπη στη Πατρίδα.
Αυτά τα συναισθήματα προσπαθώ να μεταφέρω και στο έργο μου, τον σεβασμό, τη σιωπηλή δύναμη, την πίστη στην Πατρίδα, την αξιοπρέπεια και την τιμιότητα που χαρακτήριζαν τη ζωή της.
- Πότε θα τοποθετηθεί το έργο σας;
Θα θέλαμε τόσο εγώ, όσο και ο Δήμαρχος Μεγίστης κ. Νικόλαος Ασβέστης να είμαστε έτοιμοι για τις 13 Μαίου οπότε είναι και η ημέρα μνήμης της Δέσποινας Αχλαδιώτη, όμως θα πρέπει να γίνουν αρκετές εργασίες στο σημείο τοποθέτησης και χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή αφού το ανάγλυφο της περιοχής ανεβάζει κατά πολύ το βαθμό δυσκολίας, και επίσης θα πρέπει με πολύ σεβασμό στο φυσικό περιβάλλον να γίνουν οι απαιτούμενες παρεμβάσεις, χωρίς να αλλάξει η αισθητική του χώρου. Νομίζω πώς γύρω στον Ιούνιο με Ιούλιο να είναι – πρώτα ο Θεός – όλα έτοιμα γι’ αυτή την ιστορική στιγμή.
- Υπάρχει κάποιος συμβολισμός προς το σημείο τοποθέτησης;
Φυσικά το σημείο τοποθέτησης δεν επιλέχθηκε τυχαία, καθώς εκεί στον βράχο η Κυρά της Ρω ύψωνε την Ελληνική Σημαία κάθε πρωί για 40 ολόκληρα χρόνια, είναι το σημείο που βλέπει το Αιγαίο, είναι το σημείο απ’ όπου χαιρετούσε τα πλοία που περνούσαν κουνώντας την Γαλανόλευκη.
Αυτό θα κάνει και σήμερα, 44 χρόνια μετά, θα επιστρέψει στο νησί που τόσο αγάπησε. Δεν θα είναι ένα στατικό έργο, θα έχει κινητικό παλμό καθώς θα κρατάει τα σχοινιά της Γαλανόλευκης την οποία θα υψώνει σε στύλο άνω των 6 μέτρων από την βάση του έργου. Έτσι το μνημείο θα αποτελέσει αιώνιο φάρο έμπνευσης για τις επόμενες γενιές.
- Μέσα απ’ αυτή την αναπαράσταση, δεν φιλοτεχνείται μόνο το πρόσωπο μιας σύγχρονης ηρωίδας γυναίκας, αλλά αναπηδούν εθνικά μηνύματα τα οποία απευθύνονται προς όλους μας. Συμφωνείτε;
Φυσικά και συμφωνώ. Ένα έργο τέτοιας προσωπικότητας δεν περιορίζεται στην απλή αναπαράσταση ενός προσώπου. Η μορφή της Κυράς της Ρω κουβαλά μια βαριά παρακαταθήκη που ξεπερνά τα όρια της ατομικής ιστορίας, είναι η ίδια η έννοια της ανιδιοτελούς προσφοράς και της αφοσίωσης προς την Πατρίδα.
Μέσα από τον ανδριάντα της, επιδιώκεται από την πλευρά μου να αναδειχθεί όχι μόνο η ανθρώπινη διάσταση της Δέσποινας Αχλαδιώτη που είναι μια μορφή με σπάνια χαρακτηριστικά, αλλά και τα διαχρονικά μηνύματα που εκπέμπει η στάση ζωής της, η πίστη στον Θεό και την Πατρίδα, η υπομονή και η σιωπηλή δύναμη της ψυχής της. Αυτά είναι στοιχεία που μπορούν να εμπνεύσουν όλους μας σήμερα σε μια εποχή διεθνών αναταράξεων.
Πιστεύω ότι το έργο θα λειτουργήσει ως φάρος αρχών και αξιών. Θα στέκει εκεί, στον βράχο της Ρω, ατενίζοντας το Αιγαίο ως αιώνιο σύμβολο εθνικής αξιοπρέπειας και κυριαρχίας.
