Συνεχίζεται ο εμπλουτισμός της μόνιμης συλλογής της Δημοτικής Πινακοθήκης Αγρινίου με επιλεγμένα έργα τέχνης καταξιωμένων Ελλήνων δημιουργών. Κατά την πρόσφατη συνεδρίασή της, η αρμόδια Επιτροπή του Δήμου Αγρινίου ενέκρινε ομόφωνα την εισήγηση για αποδοχή της 9ης ενότητας δωρεών.
Συγκεκριμένα:
– έναν ζωγραφικό πίνακα του Κώστα Παπατριανταφυλλόπουλου (γ. 1951), “Πορτραίτο ανδρός”, 2024, χρωματιστά μολύβια σε χαρτί, διαστάσεις: 42 x35 εκ.
– έναν ζωγραφικό πίνακα της Γεύσως Παπαδάκη (γ. 1956), “Έρως νυχτερινός”, 2017, ακρυλικά σε καμβά, διαστάσεις: 70 x 100 εκ.
– έναν ζωγραφικό πίνακα της Μαριλίτσας Βλαχάκη (γ. 1961), “Χωρίς τίτλο”, 2017, μικτή τεχνική σε μουσαμά, διαστάσεις: 80 Χ 80 εκ.
Και οι τρείς πίνακες είναι ευγενική προσφορά των καλλιτεχνών και προέρχονται από την προσωπική τους συλλογή.
Επίσης,
– δυο έργα του Mayo (Αντώνη Μαλλιαράκη) (1905 – 1990), “Le silence”, (1960-1970), ακρυλικό σε χαρτί, διαστάσεις: 14 Χ 22 εκ.
και
“Les Déesses”, (1960-1970), πενάκι σε χαρτί, διαστάσεις: 60 x 46 εκ.
– δυο έργα του Τζον Χριστοφόρου(John Christoforou) (1921 – 2014), “Κεφάλι με γυαλιά σε προφίλ”, 1987, μελάνι και γκουάς σε χαρτί, διαστάσεις: 25,5 x 20,5 εκ.
και
“Masque animalier”, 1998, Ελαιογραφία σε καμβά, διαστάσεις: 55 x 47 εκ.
– ένα γλυπτό της Ρόζας Ηλιού (1926 – 2018) “Γυναικεία φιγούρα”, (1980 – 1990), μπρούντζος με σπρέι νικελίου, διαστάσεις: 83 x 40 x 20 εκ. Στη βάση του συγκεκριμένου γλυπτού είναι τοποθετημένα γούρια από διάφορες χρονιές δημιουργημένα από τη γλύπτρια.
Τα πέντε τελευταία έργα – Mayo (2), Τζον Χριστοφόρου (2) και Ρόζα Ηλιού (1) – αποτελούν μελλοντική δωρεά του κ. Χαράλαμπου Μαχαιρίδη και της συζύγου του Άννας Μαχαιρίδη.
Πέραν της καλλιτεχνικής αξίας των έργων αυτών, που εμπλουτίζουν περαιτέρω την ήδη σημαντική συλλογή της Δημοτικής Πινακοθήκης Αγρινίου, αξίζει να υπογραμμιστεί η προσφορά του συλλέκτη κ. Χαράλαμπου Μαχαιρίδη.
Στο σχετικό Αίτημα Δωρεάς που απευθύνθηκε προς τον Καλλιτεχνικό Διευθυντή της Πινακοθήκης, κ. Χρήστο Γαρουφαλή, διατυπώνεται ρητά η πρόθεση του ιδίου και της συζύγου του όπως τα προαναφερθέντα πέντε έργα καταστούν μελλοντική δωρεά, η οποία θα υλοποιηθεί μετά την εκδημία τους, ενώ επιβεβαιώνεται πως έχουν ήδη προβεί στις απαραίτητες νομικές ενέργειες για τη συμβολαιογραφική της κατοχύρωση.
Αυτό το ιδιαιτέρως συγκινητικό γεγονός αποτελεί αδιάψευστη ένδειξη της αναγνώρισης που απολαμβάνει η Δημοτική Πινακοθήκη Αγρινίου, καθώς και τεκμήριο του κύρους της σε πανελλήνια κλίμακα.
Από τον Δεκέμβριο του 2013 έως σήμερα, με συνέπεια, μεθοδικότητα και πίστη στον πολιτιστικό της ρόλο, η Πινακοθήκη έχει καταφέρει να μας φέρει σε ουσιαστική επαφή με το έργο ορισμένων από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της σύγχρονης τέχνης.
Βιογραφικά καλλιτεχνών
Μαριλίτσα Βλαχάκη (γ. 1961)
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με καθηγητές τον Γιώργο Μαυροΐδη, τον Γιάννη Μόραλη και τον Δημήτρη Μυταρά (1979-1986). Έχει ασχοληθεί με την εικονογράφηση των βιβλίων «Η πύλη της ξηράς» (Θοδωρής Γκόνης, 1993), «Τ’ απομεινάρια της ευτυχίας» (Francis Scott Fitzgerald, 1994), «Νεανική Φωνή» (Άλκη Ζέη, 1997) και «Κύμινο και κανέλα» (συλλογικό, 1998). Έχει επίσης φιλοτεχνήσει τα εξώφυλλα των βιβλίων «Η Κωνσταντίνα και οι αράχνες της», (Άλκη Ζέη, 2008) και «Η αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα» (Άλκη Ζέη, 2003). Έργα της βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη – Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου, στην Πινακοθήκη της Βουλής των Ελλήνων,στην Δημοτική Πινακοθήκη Αγρινίου, στην Πινακοθήκη Κουβουτσάκη, στο Μουσείο Βορρέ καθώς και σε ιδιωτικές συλλογές. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.
Γεύσω Παπαδάκη (γ. 1956)
Η Γεύσω Παπαδάκη γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Με σπουδές Πολιτικών Επιστημών στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Αθήνας (1974-1978) και ζωγραφική στη Σχολή Βακαλό με δασκάλους τους Δημητρέα, Στεφόπουλο, Βαλαβανίδη, Πρέκα, Γουναρίδη, σπουδές σχεδίου, χρώματος, σύνθεσης με τον Βασίλη Χάρο και Βυζαντινής Αγιογραφίας, τεχνολογίας υλικών, ιστορίας της τέχνης και εκμαγείου γλυπτικής. Ασχολείται με καλλιτεχνικά μαθήματα στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση καθώς και τη δημιουργική απασχόληση ατόμων με ειδικές ανάγκες στο χώρο των εικαστικών τεχνών. Είναι μέλος του ΕΕΤΕ. Έχει εκδώσει βιβλίο με σκέψεις και 12 ζωγραφιές της με τίτλο «Το σημειωματάριο» από τις εκδόσεις «Το Ροδακιό». Έχει επίσης εκδώσει βιβλίο για παιδιά προσχολικής ηλικίας και πρώτων τάξεων του Δημοτικού. Έχει παρουσιάσει 20 ατομικές (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Χανιά, Βρυξέλλες κ.α.) και περισσότερες από 45 ομαδικές εκθέσεις.
Κώστας Παπατριανταφυλλόπουλος (γ. 1951)
Ο Κώστας Παπατριανταφυλλόπουλος γεννήθηκε στα Βραχναίικα Πατρών. Σπούδασε Ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1975-1980) με καθηγητή τον Γιώργο Μαυροΐδη και Αγιογραφία με καθηγητή τον Κωνσταντίνο Ξυνόπουλο. Συνέχισε τις σπουδές του στην École nationale supérieure des Beaux-Arts στο Παρίσι (1981-1984) με καθηγητή τον Pierre Carron, με υποτροφία του γαλλικού κράτους. Στην ίδια σχολή παρακολούθησε μαθήματα Χαρακτικής.
Από το 1985 έως σήμερα έχει εκθέσει έργα του σε περισσότερες από 25 ατομικές εκθέσεις και πολλές ομαδικές. Έργα του βρίσκονται στο Μουσείο Φρυσίρα, στην Πινακοθήκη Κουβουτσάκη, στην Πινακοθήκη Μοσχανδρέου, στην Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων, στην Δημοτική Πινακοθήκη Αγρινίου, στη συλλογή Δ. Πιερίδη, στη συλλογή Γ. Κυνηγόπουλου, στη συλλογή Κ. Ιωαννίδη, στη συλλογή της Τράπεζας της Ελλάδος. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.
Τζον Χριστοφόρου(1921 – 2014)
Ο Τζον Χριστοφόρου ήταν Έλληνας ζωγράφος που έζησε το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής του στη Γαλλία. Γεννήθηκε στο Λονδίνο από γονείς που κατάγονταν από τη Σμύρνη. Το 1935 φοίτησε για μικρό χρονικό διάστημα στην ΑΣΚΤ και το 1938 επέστρεψε στην Βρετανία. Κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο υπηρέτησε στην RAF. Μετά το 1946 αφοσιώθηκε στη ζωγραφική μελετώντας εκθέματα σημαντικών πινακοθηκών της Βρετανίας και το 1949 παρουσίασε την πρώτη του ατομική έκθεση στο Λονδίνο. Τα επόμενα χρόνια έζησε μεταξύ Λονδίνου-Παρισιού και το 1990 απέκτησε την γαλλική υπηκοότητα. Πραγματοποίησε αρκετές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις σε Γαλλία, Βρετανία, Δανία και Ελλάδα. Απέκτησε αναγνωρισιμότητα από τα μέσα της δεκαετίας του 1960, συνεργάστηκε επί σειρά ετών με την γκαλερί RiveGauche και το 1965 τιμήθηκε με το βραβείο AICA. Πέθανε στο Παρίσι.
Ο Χριστοφόρου θεωρείται ως πρόδρομος του καλλιτεχνικού κινήματος της Νέας Παραστατικότητας (Nouvelle Figuration) των αρχών της δεκαετίας του ΄60. Στο έργο του κυριαρχεί ο εξπρεσιονισμός με ζωηρά χρώματα, έντονα μαύρα περιγράμματα και βίαιες εκφάνσεις όπου πρωταγωνιστικό ρόλο έχει το δράμα της ανθρώπινης ύπαρξης.
Mayo – Αντώνης Μαλλιαράκης (1905-1990)
Ο Αντώνης Μαλλιαράκης, γνωστός με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Mayo, γεννήθηκε στο Port Said της Αιγύπτου. Υπήρξε μια πολύπλευρη προσωπικότητα, ζωγράφος, σκηνογράφος, δημιουργός κουστουμιών και ντεκορ για κινηματογραφικές ταινίες. Πατέρας του ήταν ο Γιάννης Μαλλιαράκης με καταγωγή από το νησί της Κάσου, μηχανικός έργου στην Εταιρεία του Καναλιού του Σουέζ και η μητέρα του Γαλλίδα από τη Βουργουνδία. Παρακολούθησε τα σχολικά μαθήματα στην Ισμαηλία και την Αλεξάνδρεια. Το 1923 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι για να σπουδάσει μηχανικός, σύμφωνα με την επιθυμία του πατέρα του.Ο ίδιος προτίμησε το σχέδιο και τη ζωγραφική, η σύγκρουση του με τον πατέρα του ήταν αναπόφευκτη με αποτέλεσμα να διακόψει οριστικά τις σπουδές του και να αρχίσει να εργάζεται στα θέατρα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 επικεντρώθηκε στη ζωγραφική, μετακόμισε στη Ρώμη όπου κατάφερε να ζει από τα ζωγραφικά του έργα. Γνώρισε τους Louis Aragon, Robert Brasillach, Andre Breton και τον Jacques Prévert που μαζί με τον Henry Miller έγιναν οι στενότεροι φίλοι του. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 έχασε σταδιακά την όρασή του και το 1984 επέστρεψε στην Γαλλία όπου έζησε έως το θάνατό του.
Ο Αντώνης Μαλλιαράκης παρέμεινε άγνωστος στην Ελλάδα έως το 1983 όταν, για πρώτη φορά,το Γαλλικό Ινστιτούτο παρουσίασε πίνακές του στην Αθήνα, ενώ τον Ιούλιο του 2008 στα πλαίσια των εκδηλώσεων για την μεταπολεμική γενιά των Ελλήνων καλλιτεχνών στο Παρίσι που οργάνωσε το Ευρωπαϊκό Κέντρο Δελφών σε συνεργασία της γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς, παρουσίασαν στους Δελφούς έκθεση έργων του με τίτλο “Mayo, Ένας Έλληνας στο Παρίσι”με 34 έργα του σε λάδι, μελάνι και τέμπερα.
Ρόζα Ηλιού (1926 – 2018)
Η γλύπτρια Ρόζα Ηλιού-Κουμίδου γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασεστην ΑΣΚΤ Αθηνών με καθηγητή τον Μιχάλη Τόμπρο. Εργάστηκεστα φημισμένα εργαστήρια “R.Yamaguchi” και “T.Hirano” στην Καμακούρα Ιαπωνίας όπου ειδικεύτηκε στην κεραμική, τη μελανογραφία, το Sumi-E και την τέχνη του χαρτιού Origami.
Η πρώτη της ατομική έκθεση πραγματοποιήθηκε το 1964 στην Αθήνα και έκτοτε ακολούθησαν δεκάδες ατομικές αλλά ομαδικές εκθέσεις σε Ελλάδα, Κύπρο, Αμερική, Γαλλία, κ.ά. Συμμετείχε σε επτά Πανελλήνιες Εκθέσεις από το 1960.
Έργα της βρίσκονται στο Διεθνές Μουσείο Κεραμικής της Φαγιάντσα Ιταλίας, στις συλλογές “Hudson” της Ουάσιγκτον, σε Δημόσιες Πινακοθήκες καθώς και σε πολλές ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Υπήρξε μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Ελλάδος από το 1966 με συμμετοχή επί σειρά ετών σε Επιτροπές Κατάταξης και Κρίσης καθώς και στην Εφορεία Γλυπτικής. Διετέλεσε εκπρόσωπος του Επιμελητηρίου στην Κριτική Επιτροπή πολλών καλλιτεχνικών διαγωνισμών. Απεβίωσε σε ηλικία 92 ετών.
Xαράλαμπος Μαχαιρίδης
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1940. Πτυχιούχος του Παντείου Πανεπιστημίου με πτυχία Πολιτικών Επιστημών και Δημόσιας Διοίκησης, υπηρέτησε ως Εμπορικός Ακόλουθος στην Ελληνική Πρεσβεία της Βέρνης, στην Ελβετία και ως Εμπορικός Σύμβουλοςστη Μόνιμη Ελληνική Αντιπροσωπεία στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στην Ελληνική Πρεσβεία Μαδρίτης, στη Σαουδική Αραβία, στην Ελληνική Πρεσβεία στην Τζέντα. Επίσης υπηρέτησε ως Γενικός Σύμβουλος (Πρεσβευτής) Οικονομικών και Εμπορικών Υποθέσεων στην Ελληνική Πρεσβεία στην Ουάσιγκτον (1987 – 1996) και στο Παρίσι (1996-2000) από όπου αφυπηρέτησε στο τέλος του 2000.
