Βραδιές σαν τη χθεσινή, έξω από το γήπεδο του Παναιτωλικού, είναι απ’ αυτές που μένουν, γιατί θυμίζουν σε μια πόλη την ταυτότητά της και σε μια ομάδα τη διαδρομή που τη διαμόρφωσε.
Πριν ακόμη πέσει το πέπλο που σκέπαζε το άγαλμα του Τίτορμου, οι εξέδρες εντός του γηπέδου είχαν ήδη γεμίσει ζωή. Η ανοιχτή προπόνηση έφερε ξανά τον κόσμο δίπλα στην ομάδα. Μικρά παιδιά με τις κιτρινόμπλε φανέλες τους, οικογένειες, παλιοί φίλαθλοι και νέοι, όλοι είχαν έναν κοινό λόγο να βρίσκονται εκεί: να αισθανθούν ότι η νέα χρονιά αρχίζει μαζί.
Οι νέες εμφανίσεις της ομάδας παρουσιάστηκαν μέσα σε πανηγυρική ατμόσφαιρα, οι φίλαθλοι χειροκρότησαν τους ποδοσφαιριστές, φωτογραφήθηκαν μαζί τους και δημιούργησαν ένα σκηνικό που θύμιζε περισσότερο γιορτή παρά μια συνηθισμένη καλοκαιρινή προπόνηση.
Λίγο αργότερα, όλα τα βλέμματα στράφηκαν στην κεντρική είσοδο του γηπέδου.
Με τα αποκαλυπτήρια του αγάλματος του Τίτορμου, ο ιστορικός συμβολισμός του συλλόγου απέκτησε μόνιμη θέση εκεί όπου χτυπά η καρδιά του Παναιτωλικού. Το επιβλητικό, τετράμετρο έργο του Αγρινιώτη γλύπτη Δημήτρη Στούμπου δεσπόζει πλέον μπροστά από το γήπεδο, μετατρέποντας την είσοδο σε σημείο αναφοράς για κάθε φίλαθλο που θα περνά από εκεί.
Ο Τίτορμος δεν είναι ένας μυθικός ήρωας που επιλέχθηκε τυχαία ως έμβλημα. Επί έναν αιώνα συμβολίζει τη δύναμη, την επιμονή και την αντοχή. Αξίες που πολλές φορές χαρακτήρισαν και την ίδια την πορεία του Παναιτωλικού, μιας ομάδας που έμαθε να αγωνίζεται, να πέφτει και να σηκώνεται ξανά.
Από σήμερα, όμως, όσοι περνούν από το γήπεδο θα συναντούν πρώτα τον Τίτορμο.
Σαν έναν ακοίμητο φύλακα. Σαν μια διαρκή υπενθύμιση ότι ο Παναιτωλικός δεν χτίστηκε μόνο με βαθμούς και αποτελέσματα, αλλά με ανθρώπους που πίστεψαν σε μια ιδέα και την κράτησαν ζωντανή για έναν ολόκληρο αιώνα.
Και ίσως αυτό να είναι το σημαντικότερο μήνυμα της χθεσινής βραδιάς: οι ομάδες αποκτούν ιστορία όταν θυμούνται τις ρίζες τους. Και ο Παναιτωλικός, στα 100 του χρόνια, απέδειξε ότι γνωρίζει πολύ καλά ποιες είναι.
Μαριάννα Ζαμπάρα
