3Χ3 στην πλατεία Δημάδη: Η ΓΕΑ επιστρέφει στο ιστορικό της γήπεδο

Αύριο, Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου, στις 7 το απόγευμα, η Πλατεία Δημάδη θα γεμίσει ξανά με μπασκέτες, μπάλες και ανθρώπους που έχουν μια κοινή ιστορία να θυμηθούν. Η Γυμναστική Εταιρεία Αγρινίου, στο πλαίσιο της συμπλήρωσης 80 χρόνων από την ίδρυσή της, διοργανώνει μαζί με τον Δήμο Αγρινίου το «3Χ3 εκεί που γράφτηκε ιστορία…», σε ένα σημείο που για πολλές δεκαετίες υπήρξε συνώνυμο του αγρινιώτικου μπάσκετ.

Στο σημείο όπου κάποτε υπήρχε το ιστορικό γήπεδο της ΓΕΑ θα βρεθούν παλιοί αθλητές που φόρεσαν τη φανέλα της, νέες γενιές αθλητών, άνθρωποι του συλλόγου και κάτοικοι της πόλης. Θα λειτουργήσει έκθεση φωτογραφίας από το αρχείο της ΓΕΑ, ενώ θα τιμηθεί η οικογένεια του αείμνηστου Τάκη Καρατσώρη, αθλητή και προπονητή που άφησε το δικό του αποτύπωμα στον σύλλογο και στον αθλητισμό του Αγρινίου.

Η αυριανή βραδιά, λοιπόν, γίνεται αφορμή να θυμηθούμε τι σήμαινε κάποτε ένα γήπεδο μπάσκετ για μια ολόκληρη πόλη.

Ο έφορος μπάσκετ της ΓΕΑ, Γιάννης Τσάκος, περιγράφει ένα γήπεδο που δύσκολα χωρά στον σημερινό ορισμό μιας αθλητικής εγκατάστασης.

Το γήπεδο δεν ήταν μόνο ο χώρος όπου έπαιζαν μπάσκετ. Ήταν το σημείο συνάντησης της πόλης. Εκεί δίνονταν τα ραντεβού με φίλους, εκεί συναντιούνταν παρέες, εκεί έκαναν ένα διάλειμμα από τα μαθήματα του φροντιστηρίου, για να πεταχτούν στις κερκίδες και να παρακολουθήσουν μια προπόνηση ή έναν αγώνα.

Μπάσκετ, βόλεϊ, χάντμπολ. «Όλα γίνονταν εκεί», θυμάται ο Γιάννης Τσάκος.

Και ο λόγος ήταν, μεταξύ άλλων, η θέση του. Το γήπεδο βρισκόταν μέσα στο κέντρο του Αγρινίου, περιτριγυρισμένο από φροντιστήρια, καταστήματα και την καθημερινή ζωή της πόλης. Ο αθλητισμός δεν ήταν κάπου μακριά. Ήταν μέρος της καθημερινότητας.

«Ήταν η καρδιά της πόλης», λέει χαρακτηριστικά.

Και από εκεί πέρασαν χιλιάδες παιδιά. Γιατί, όπως εξηγεί, εκείνη την εποχή δεν υπήρχε κάτι αντίστοιχο στο κέντρο του Αγρινίου που να συγκεντρώνει τόσο κόσμο και τόσες δραστηριότητες.

Ο Γιάννης Τσάκος μιλά και για τη σημερινή προσπάθεια της ΓΕΑ να χτίσει ξανά το τμήμα μπάσκετ με βάθος χρόνου. Η έμφαση έχει στραφεί στις ακαδημίες, με στόχο να δημιουργηθεί μια σταθερή βάση παιδιών από την περιοχή, που θα μπορούν σταδιακά να στελεχώνουν τις μεγαλύτερες ομάδες του συλλόγου.

«Θέλουμε να στηριχτούμε στα δικά μας παιδιά, στα παιδιά της περιοχής», σημειώνει.

Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται η παρουσία του Γιάννη Γράψα, αλλά και η προσπάθεια να πλαισιωθεί το τμήμα από ανθρώπους με εξειδίκευση και γνώση του μπάσκετ. Στην ίδια λογική εντάσσεται και η συνεργασία με τον ΠΑΟΚ, την οποία ο κ. Τσάκος περιγράφει ως μέρος ενός ευρύτερου αναπτυξιακού σχεδιασμού.

Για τη ΓΕΑ, το ζητούμενο είναι να δημιουργηθεί ξανά μια διαδρομή που ξεκινά από το παιδί και την ακαδημία και μπορεί να φτάσει μέχρι την ανδρική ομάδα.

Ο Βασίλης Νικάκης, Αγρινιώτης πρώην διεθνής διαιτητής και άνθρωπος που έζησε τη ΓΕΑ τόσο ως παίκτης όσο και ως προπονητής, γυρίζει ακόμη πιο πίσω στον χρόνο.

Το πρώτο γήπεδο της ΓΕΑ βρισκόταν στην Παπαστράτου, στον χώρο όπου αργότερα δημιουργήθηκε ο κινηματογράφος Πάνθεον.

Αλλά και όταν μεταφέρθηκε στο σημείο όπου σήμερα βρίσκεται η πλατεία Δημάδη, ήταν ένα χαλικόστρωτο γήπεδο, με δύο μπασκέτες στις άκρες και έναν φοίνικα περίπου στο κέντρο του οικοπέδου.

Οι συνθήκες δεν ήταν εύκολες. Η μπάλα δεν αναπηδούσε σωστά στο χαλίκι και οι παίκτες δυσκολεύονταν να τρέξουν και να αγωνιστούν κανονικά.

Γύρω στο 1980 αποφασίστηκε να πέσει τσιμέντο και οι ίδιοι οι αθλητές έβαλαν το χέρι τους.

Ο Νικάκης θυμάται τους παίκτες να κουβαλούν τενεκέδες με τσιμέντο, προκειμένου το γήπεδο να ολοκληρωθεί γρήγορα. Υπήρχε, άλλωστε, λόγος για την πίεση του χρόνου: η ΓΕΑ συμμετείχε στα Πανεπαρχιακά Πρωταθλήματα και ήταν μία από τις δυνατές ομάδες της εποχής, μαζί με την Πάτρα και τη Λάρισα, διεκδικώντας την άνοδο στην Α΄ κατηγορία.

Η ΓΕΑ έφτανε κάποιες φορές μέχρι τον τελικό, με τον Απόλλωνα Πατρών να αποτελεί έναν από τους βασικούς αντιπάλους της και μια ομάδα που εκείνη την εποχή είχε ήδη ξεχωρίσει στον χώρο.

Η ιστορία του γηπέδου δεν ήταν μόνο αγωνιστική.

Ο κ. Νικάκης θυμάται ένα πραγματικό στέκι της νεολαίας. Πολλά παιδιά, ιδιαίτερα από το Γυμνάσιο και το Λύκειο των Παπαστράτειων Εκπαιδευτηρίων, περνούσαν από εκεί. Εκεί γνωρίστηκαν οι παρέες της εποχής, εκεί μεγάλωσαν αθλητές και εκεί το μπάσκετ έγινε ένα από τα σημαντικότερα σημεία αναφοράς για την πόλη.

Η ΓΕΑ ανέδειξε πολλούς αθλητές,  ανάμεσα στους οποίους ξεχώρισαν παιδιά που αργότερα απασχόλησαν ευρύτερα το μπασκετικό περιβάλλον.

Για τον Βασίλη Νικάκη, το μπάσκετ της ΓΕΑ εκείνης της εποχής ήταν κάτι περισσότερο από μια αθλητική δραστηριότητα. Ήταν ένα γεγονός για ολόκληρη την πόλη. Ο κόσμος αγωνιούσε για την πορεία της ομάδας και υπήρχαν φίλαθλοι που την ακολουθούσαν ακόμη και στους εκτός έδρας αγώνες.

Ανάμεσα στις αναμνήσεις που έχουν μείνει είναι και ένα παιχνίδι απέναντι στην πρωταθλήτρια Κύπρου, την ομάδα της Κερύνειας. Η ΓΕΑ κέρδισε εκείνο το παιχνίδι στη Νίκαια και η νίκη πανηγυρίστηκε σαν κάτι πολύ μεγαλύτερο από ένα απλό αποτέλεσμα.

Ο Βασίλης Νικάκης θυμάται και τα ονόματα εκείνων που αγωνίστηκαν στην ομάδα όταν το γήπεδο της ΓΕΑ ήταν ακόμη χωμάτινο:

Κώστας Ζήνας (έφυγε από τη ζωή), Κώστας Ταμπάκης, Λεωνίδας Ταμπάκης, Βαγγέλης Τσαμπαλάς, Χρήστος Τσιράνοβιτς, Δημοσθένης Φαρμάκης (έφυγε από τη ζωή), Θανάσης Κατσούπης, Βασίλης Νικάκης, Χρήστος Πανάς, Γιώργος Γρηγορόπουλος, Γιώργος Παντελίδης, Τάκης Τσιρώνης και Χρήστος Σερλεμές (έφυγε από τη ζωή).

Προπονητές: Αλέκος Κάραλης, Νίκος Γκλαβάς και Βασίλης Νικάκης.

Στη συνέχεια προστέθηκαν στην ομάδα και άλλοι αθλητές, μεταξύ των οποίων ο Γεράσιμος Καρατάσος και ο Ηλίας Μάμαλης.

Είναι ξεκάθαρο ότι τότε το γήπεδο της ΓΕΑ ήταν κάτι πολύ περισσότερο από τέσσερις γραμμές και δύο μπασκέτες. Ήταν ένας τόπος όπου συναντήθηκαν άνθρωποι, γεννήθηκαν φιλίες, μεγάλωσαν αθλητές και δημιουργήθηκαν αναμνήσεις που, δεκαετίες αργότερα, εξακολουθούν να έχουν θέση στην ιστορία του Αγρινίου.

Και αύριο, 80 χρόνια μετά, το γήπεδο επιστρέφει. Δεν θα είναι όπως το θυμούνται όσοι το έζησαν εκείνη την εποχή, αλλά θα υπάρχουν άνθρωποι που το κουβαλούν ακόμη μέσα τους.

Μαριάννα Ζαμπάρα

3Χ3   ΓΕΑ  ΓΗΠΕΔΟ ΜΠΑΣΚΕΤ     80 ΧΡΟΝΙΑ ΓΕΑ