Ερώτηση προς τον Υπουργό Υγείας κατέθεσε ο Βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας και Αναπληρωτής Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Μίλτος Ζαμπάρας, από κοινού με τον Τομεάρχη Υγείας Ανδρέα Παναγιωτόπουλο, με αφορμή την άρνηση του Υπουργείου Υγείας να επαναπροσλάβει τους τρίμηνους επικουρικούς εργαζόμενους στο Εθνικό Σύστημα Υγείας.
Το προσωπικό που προσλήφθηκε κατά τη διάρκεια της πανδημίας για να καλύψει τις τεράστιες ανάγκες και τα κενά του ΕΣΥ αξιοποιήθηκε πλήρως από την κυβέρνηση. Ωστόσο, παρά τις επανειλημμένες δημόσιες διαβεβαιώσεις της πολιτικής ηγεσίας, οι εργαζόμενοι αυτοί απολύθηκαν και παραμένουν εκτός συστήματος. Πρόκειται για ανθρώπους που απέδειξαν στην πράξη την αναγκαιότητά τους όχι μόνο στη διαχείριση της υγειονομικής κρίσης, αλλά και στη διασφάλιση της εύρυθμης και ασφαλούς λειτουργίας των δημόσιων δομών υγείας και μετά το πέρας της πανδημίας.
Οι τρίμηνοι επικουρικοί εργαζόμενοι υπηρέτησαν με αυταπάρνηση και υψηλό αίσθημα ευθύνης τη δημόσια υγεία. Παρά την πολύτιμη εμπειρία και την αποδεδειγμένη επαγγελματική τους επάρκεια, η κυβέρνηση επέλεξε να μην ανανεώσει τις συμβάσεις τους, αφήνοντάς τους σε καθεστώς εργασιακής αβεβαιότητας και το ΕΣΥ με σημαντικά κενά προσωπικού.
Ο Μίλτος Ζαμπάρας καλεί την ηγεσία του Υπουργείου Υγείας να τηρήσει επιτέλους τις δεσμεύσεις της. Τόσο ο Υπουργός Υγείας κ. Άδωνις Γεωργιάδης όσο και ο Υφυπουργός Υγείας κ. Μάριος Θεμιστοκλέους έχουν επανειλημμένα δεσμευθεί δημόσια για την επαναφορά του συγκεκριμένου επικουρικού προσωπικού. Παρά τις εξαγγελίες αυτές, μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει κάτι που να υλοποιεί τις υποσχέσεις της πολιτικής ηγεσίας, με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι να παραμένουν σε καθεστώς ομηρίας.
Η κυβέρνηση, αντί να ενισχύσει ουσιαστικά το Εθνικό Σύστημα Υγείας που βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της μάχης κατά την πανδημία και συνεχίζει να δοκιμάζεται καθημερινά, επιμένει σε κενές εξαγγελίες χωρίς αντίκρισμα. Αντί να καλύψει τα τεράστια κενά σε προσωπικό και να διασφαλίσει ποιοτική φροντίδα για τους ασθενείς και τις οικογένειές τους, επιλέγει την τακτική της καθυστέρησης και της υπεκφυγής.
Το ερώτημα παραμένει αμείλικτο: για πόσο ακόμη η κυβέρνηση θα εμπαίζει τους εργαζόμενους που κράτησαν όρθιο το ΕΣΥ και θα αναβάλλει την υλοποίηση των ίδιων της των δεσμεύσεων;
