Υπάρχουν στιγμές που οι λέξεις λυγίζουν μπροστά στο βάρος της απώλειας. Με απέραντο πόνο και βαθιά θλίψη αποχαιρετούμε την ακριβή μας ανιψιά, Μάγδα, που έφυγε από κοντά μας τόσο πρόωρα.
Η Μάγδα μας ήταν ένας άνθρωπος-αγκαλιά. Είχε το σπάνιο χάρισμα να αγαπά όλο τον κόσμο χωρίς όρους, να σκορπά την καλοσύνη της απλόχερα και να στέκεται δίπλα σε κάθε άνθρωπο με ανιδιοτέλεια.
Η αγάπη της, όμως, δεν περιοριζόταν μόνο στους ανθρώπους· η βαθιά της ενσυναίσθηση και η αγνή της ψυχή καθρεφτίζονταν στην απέραντη λατρεία και φροντίδα που έτρεφε για τα ζώα, προστατεύοντας κάθε ανυπεράσπιστο πλάσμα.
Άλλωστε, το απόφθεγμα που είχε ποστάρει στον προσωπικό της λογαριασμό, «Γνώρισα τους ανθρώπους και αγάπησα τα ζώα», αποτύπωνε απόλυτα αυτή την πηγαία ευαισθησία της.
Για όλους εμάς, την οικογένειά της, η παρουσία της ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τη ζεστή, χαρακτηριστική και τόσο γνώριμη φωνή της. Μια φωνή που γέμιζε το χώρο, που έφερνε παρηγοριά, χαρά και οικειότητα.
Αυτή η φωνή δεν θα σβήσει ποτέ. Θα αντηχεί για πάντα στις σκέψεις μας και στις καρδιές μας, ως αιώνια υπενθύμιση της γλυκύτητας και της ζωντάνιας της.
Το κενό που αφήνει πίσω της είναι τεράστιο και δυσαναπλήρωτο, ιδιαίτερα για τους λατρευτούς της γονείς, που καλούνται να αποχαιρετήσουν το σπλάχνο τους, αλλά και για όλους εμάς, τους θείους και τους συγγενείς, που τη νιώθαμε σαν δικό μας παιδί.
Αγαπημένη μας Μάγδα, πέρασες από τη ζωή αυτή αφήνοντας ένα αποτύπωμα ανεξίτηλο. Μας έμαθες τι σημαίνει πραγματική καλοσύνη, ευγένεια και αγνή αγάπη.
Καλό σου ταξίδι στο φως. Θα σε θυμόμαστε, θα σε αγαπάμε και θα σε τιμούμε κάθε μέρα που περνάει.
