Ο Κώστας Σερέζης είναι μια πολυσχιδής προσωπικότητα της δημοσιογραφίας και του πολιτισμού, με διαδρομή που εκτείνεται από την Κύπρο έως την Ελλάδα και το διεθνές πεδίο.
Γεννημένος στη Λεμεσό το 1937, ξεκίνησε την πορεία του από το Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου, όπου εργάστηκε από το 1960 έως το 1974 ως παραγωγός, συντάκτης και εκφωνητής ενημερωτικών εκπομπών, ενώ στη συνέχεια δραστηριοποιήθηκε και στην τηλεόραση. Από το 1975 εντάχθηκε στο τμήμα ειδήσεων της ΕΤ1 στην Αθήνα ως τηλεσχολιαστής, καλύπτοντας γεγονότα σε Ευρώπη, Ασία, Αφρική, Αμερική και Αυστραλία και παίρνοντας συνεντεύξεις από σημαντικές προσωπικότητες της πολιτικής, των γραμμάτων και της τέχνης.
Παράλληλα με τη δημοσιογραφική του πορεία, ανέπτυξε έντονη παρουσία στον χώρο των εικαστικών τεχνών, ιδρύοντας το 1970 τη γκαλερί «Αργώ» στη Λευκωσία, έναν χώρο που έθεσε σε συστηματική βάση την προβολή της τέχνης στο νησί και λειτούργησε ως σημείο αναφοράς για τον πνευματικό διάλογο. Μετά το 1976 ίδρυσε την «Αργώ» και στην Αθήνα, ενώ το 1989 επαναλειτούργησε παράλληλα και η γκαλερί στη Λευκωσία, ενισχύοντας τη διασύνδεση των δύο χωρών και στον πολιτιστικό τομέα.
Με αυτή τη διαδρομή, ο Κώστας Σερέζης βρέθηκε στη Δημοτική Πινακοθήκη Αγρινίου, όπου επισκέφθηκε την έκθεση «Ελαίας και καπνού εγκώμιον». Εκεί τον συναντήσαμε και μας μίλησε για τις εντυπώσεις του, επιλέγοντας από την αρχή μια λιτή αλλά σαφή αποτίμηση: «Είναι μια εξαιρετική έκθεση, από κάθε άποψη».
Η τοποθέτησή του, ωστόσο, εστίασε κυρίως στη σημασία της παράδοσης, την οποία συνέδεσε άμεσα με το περιεχόμενο της έκθεσης. Όπως ανέφερε, πρόκειται για μια έκθεση που βασίζεται στην παράδοση της καλλιέργειας και της επεξεργασίας του καπνού, όπως αυτή αναπτύχθηκε στην περιοχή, υπογραμμίζοντας τη σημασία της ως ιστορικής και παραγωγικής δραστηριότητας.
Επικαλούμενος τον Γιώργο Σεφέρη, σημείωσε ότι η παράδοση δεν πρέπει να αγνοείται, καθώς λειτουργεί ως «εφαλτήριο» για τον δημιουργό. Δεν πρόκειται, όπως εξήγησε, για απλή αντιγραφή του παρελθόντος, αλλά για δημιουργική αξιοποίηση όσων έχουν προηγηθεί. «Δεν υπάρχει παρθενογένεση στην τέχνη», τόνισε, επισημαίνοντας ότι κάθε δημιουργός οφείλει να αντλεί από όσα άφησαν οι προηγούμενοι, χρησιμοποιώντας τα ως βάση για να προχωρήσει παραπέρα, διαμορφώνοντας τη δική του πορεία.
Στην ίδια κατεύθυνση, υπογράμμισε ότι η έκθεση λειτουργεί ως ένα αφιέρωμα στη μνήμη, η οποία όμως δεν περιορίζεται στο παρελθόν, αλλά παραμένει ενεργή στο παρόν και συνδέεται με την εξέλιξη του τόπου. Τα έργα, όπως παρατήρησε, παραπέμπουν σε μια άλλη εποχή, διατηρώντας παράλληλα μια σύγχρονη ματιά και αποτυπώνοντας τη μνήμη με υψηλά καλλιτεχνικά κριτήρια.
Αναφερόμενος στον καπνό, σημείωσε ότι, παρότι σήμερα αντιμετωπίζεται διαφορετικά –ιδίως σε σχέση με ζητήματα υγείας– παραμένει στοιχείο παράδοσης που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Η επαναλαμβανόμενη έμφαση που έδωσε στη λέξη «παράδοση» αποτύπωνε, όπως είπε, και την αίσθηση που του δημιούργησε συνολικά ο χώρος της έκθεσης: ένα περιβάλλον όπου το παρελθόν συνομιλεί με το παρόν μέσα από τη σύγχρονη καλλιτεχνική έκφραση.
Η παρουσία του στο Αγρίνιο και η τοποθέτησή του ανέδειξαν μια σταθερή οπτική που διατρέχει όλη τη διαδρομή του: ότι η τέχνη και η δημιουργία δεν αποκόπτονται από τις ρίζες τους, αλλά στηρίζονται σε αυτές για να εξελιχθούν.
ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΑΓΡΙΝΙΟΥ ΕΛΑΙΑΣ ΚΑΙ ΚΑΠΝΟΥ ΕΓΚΩΜΙΟΝ ΚΩΣΤΑΣ ΣΕΡΕΖΗΣ
